18/5/2007 - kArAnLıK

Herkes bir yer arar kendine

Bahçelerde yankı oluşur o an..

Kuytular boş kalır hep.. KARANLIK!

Karaya çalar sevdalar; boş mezarlarda

Ve birileri vardır hep gülümseyen,

Tablonun en kuytu köşesinde

İyice bakmayınca görülmeyen..

Yaşam kendini kamçılar bahçelerde

Kediler üşüşür sevda artıklarına

Usulca kemirirler, görüntülere aldırmadan..

Düş kalır hep yaşam bahçesinde;

KARANLIK!

Kediler doymuş, sevda Düş’müş.

Her şey kendi renginde dağılmış

Zor nefes alan solgun geceye;

Ve;

KARANLIK!..

14–08–2006 Kars